autoryzować


autoryzować
autoryzować {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk a. dk Ia, autoryzowaćzuję, autoryzowaćzuje, autoryzowaćany {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'wyrażać zgodę na publikację, przekład, inscenizację danego dzieła, na wprowadzenie do niego zmian, skrótów itp.; upoważniać, zatwierdzać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Autoryzować radiową adaptację powieści. Autoryzować tekst wywiadu. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'nadawać komuś (jakiemuś człowiekowi, firmie itp.) prawo do posługiwania się daną nazwą; uznanie kogoś za przedstawiciela określonej firmy' <fr.> {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • autoryzować — ndk IV, autoryzowaćzuję, autoryzowaćzujesz, autoryzowaćzuj, autoryzowaćował, autoryzowaćowany «dokonywać autoryzacji, zezwalać na wydanie, przekład, adaptację, przeróbkę itp. swego dzieła; zatwierdzać, potwierdzać, uwierzytelniać, popierać,… …   Słownik języka polskiego

  • авторизовать — уполномочивать , со времени Петра I; см. Смирнов 29. Заимств. через польск. autoryzowac – то же …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • авторизовать — зу/ю, зу/ешь, зу/ют; сов. и нсв., книжн. что Официально одобрить форму, вид своего произведения или его перевода и дать согласие на публикацию и распространение. Авторизовать роман. Родственные слова: авториза/ция, авторизу/ющий, авторизова/вший …   Популярный словарь русского языка

  • autoryzowanie — n I rzecz. od autoryzować …   Słownik języka polskiego